اصول اولیة عملکرد رادار
یک رادار ساده شامل آنتن، فرستنده و عنصر آشکارساز انرژی یا گیرنده است .
آنتن فرستنده پرتوهای الکترومغناطیسی تولیدشده توسط نوسانگر را منتشر میکند، بخشی از سیگنال ارسالی (رفت) به هدف خورده و در جهات مختلف منعکس می شود. برای رادار انرژی برگشتی درخلاف جهت ارسال مهم است.آنتن گیرنده انرژی برگشتی را دریافت و به گیرنده میدهد. در گیرنده بر روی انرژی برگشتی عملیاتی برای تشخیص وجود هدف و تعیین فاصله و سرعت نسبی آن انجام میشود. فاصلة آنتن تا هدف با اندازه گیری زمان رفت و برگشت سیگنال رادار معین می .شود تشخیص جهت یا زاویه توسط جهت دریافت موج برگشتی از هدف امکان پذیر است، روش معمول برای مشخص کردن جهت هدف بکار بردن آنتن با شعاع تشعشعی باریک است . بنابراین نحوة کار رادار به این قرار است :
1- مجموعه ای متشکل از یک فرستنده و یک آنتن، مقداری مشخص از انرژی الکترومغناطیسی با فرکانس رادیویی را در فضا پخش میکند .
2- درصورتی که انرژی الکترومغناطیسی ارسال شده در طول مسیرش به مانعی برخورد کند، قسمتی از آن منعکس شده و به طرف منبع ارسال کننده انرژی باز میگردد.
3- قسمتی از انرژی بازگشتی به آنتن گیرنده رسیده، به عنوان یک سیگنال رادیو فرکانسی به گیرنده داده میشود.
4- با پردازش همان سیگنال تشخیص حضور مانع امکان پذیر میشود .
5- با اندازه گیری زمان رفت و برگشت انرژی الکترو مغناطیسی از آنتن و با شناخت سرعت پخش امواج الکترو مغناطیسی ، اندازه گیری فاصله با استفاده از فرمول: سرعت * زمان = مسافت امکان پذیر میشود
