حملات مختلف علیه منابع یک شبکه یا ماشین بسیار متنوع و از شمار خارج اند. تمام خدمات امنیت ی شامل محرمانگی، احراز هویت، عدم انکار و صحت پیام ها، با این فرض طراحی و پیاده سازی می شوند که تهدیدهای چهارگانه ذیل همیشه علیه آنان وجود داشته و هر لحظه ممکن است اتفاق بیفتد:
- استراق سمع(Interception) هر گاه یک شخص غیر مجاز به هر نحو بتواند نسخه ای از داده های در حال جریان بین مبدأ و مقصد را به نفع خود شنود کند، حمله استراق سمع به وقوع پیوسته است.
- دستکاری (Modification) هر گاه داده های در حال جریان بین مبدأ و مقصد توسط شخص غیر مجاز به هر نحو دستکاری یا تحریف شود، حمله دستکاری داده ها رخ داده است.
- جعل(Fabrication) هر گاه یک شخص غیرمجاز اقدام به تولید پیام های ساختگی کرده و ارسال آنها را به شخص مجاز دیگری نسبت دهد، حمله جعل و ارسال داده های ساختگی به وقوع پیوسته است.
- وقفه (Interruption) هر گاه کسی بتواند سیستم یا سرویسی را در شبکه از کار بیندازد حمله وقفه رخ داده است.
استراق سمع تهدیدی علیه سرویس محرمانگی داده ها، دستکاری تهدیدی علیه سرویس صحت اطلاعات، جعل تهدیدی علیه سرویس احراز هویت و وقفه تهدیدی علیه قابلیت دسترسی دائم (Availability) به حساب می آید. به طور کلی، تمهیدات امنیتی در هر شبکه بایستی در سه مورد زیر مشخص شده باشند:
- تمهیدات پیشگیری از وقوع حمله؛
- تمهیدات کشف حمله( در صورت وقوع)
- تمهیدات بازیابی و خروج از بحران (Disaster Recovery) پس از وقوع حمله.
هرگاه سرویس های امنیتی به هر نحو تضمین کنند که هرگونه تهدیدی در تبادل پیام های بین طرفین مجاز یک ارتباط، ناکام خواهد ماند، کانالی امن پدید آمده است.
