انتقال داده بین دو وسیله هنگامی رخ میدهد که آن دو توسط یک رسانه به یکدیگر متصل شده باشند . برای انتقال سیگنالهای حامل اطلاعات از هر دو روش آنالوگ و دیجیتال استفاده میشود و در هر دو حالت میتوان سیگنال را مجموعه ای از مؤلفه های فرکانسی توصیف کرد . علاوه بر تکنیک های مورد استفاده در انتقال داده، رسانه انتقال نیز بسیار حائز اهمیت بوده و عامل مهمی در تعیین کیفیت و عملکرد سیستم انتقال به شمار میرود . پارامترهایی مانند نرخ انتقال اطلاعات (Rate Data ) و فاصله بین مبدأ و مقصد وابستگی زیادی به محیط انتقال دارند. همانگونه که گفته شد برای ارسال داده، از سیگنالهای الکترومغناطیسی استفاده میشود . این سیگنالها تابعی از زمان هستند که میتوان آنها را به شکل تابعی از فرکانس هم بیان کرد؛ به همین دلیل نمایش و توصیف سیگنال در حوزة فرکانس اهمیت و کاربرد بیشتری دارد.
محیط های انتقال
محیط انتقال که به آن رسانه انتقال نیز گفته میشود، مسیری فیزیکی بین فرستنده و گیرنده است که میتوان آن را به دو دستة هدایتشده ( guided )و هدایت نشده (unguided ) تقسیم کرد. درهر دو دسته، اطلاعات به صورت امواج الکترومغناطیس ارسال میشود. در نوع اول امواج در طول یک مسیر فیزیکی هدایت میشوند . نمونه های آن زوج سیم به هم تابیده (Twisted pair) (فیبر نوری Optical fiber)و کابل هم ( محور coaxial cable) است. در محیط هدایت نشده امواج هدایت نمی شوند بلکه منتقل میشوند؛ مانند انتشار از طریق هوا که این شکل انتقال را انتقال بدون سیم (wireless ) هم میگویند.
مشخصات و کیفیت در انتقال داده ها توسط رسانة انتقال و سیگنال مشخص میشود . در محیطهای انتقال هدایت شده، محیط انتقال عامل مهمی در تعیین محدودیتهای انتقال است؛ اما در محیط های هدایت نشده، پهنای باند سیگنال از رسانه انتقال مهمتر است در طراحی سیستمهای انتقال، نرخ ارسال دیتا و فاصله بین مبدأ و مقصد از عوامل مهم به شمار میروند وهر چه نرخ اطلاعات ارسالی و برد سیستم بیشتر باشد مطلوبتر است .
